zoeken

Ga naar onze facebookpagina!

Volg ons op twitter

follow-dtwTwitter

Cornwall 2012

Ook dit jaar hebben Klaas en Nancy rond Hemelvaart weer een buitenlandse Duikreis georganiseerd voor DTW-ers. Ging het vorig jaar naar Denemarken, dit jaar was Cornwall de bestemming. Hieronder lezen jullie het eerste deel van het reisverslag.
 

11 mei 2011: Heenreis tot aan Amesbury

De heenreis liep voor een ieder voorspoedig, natuurlijk waren er een paar toeristen onder ons die Antwerpen even wilden zien?? (de kampleiding en het RAV duo, later ook wel het Fish & Chips duo genoemd). En de witte bus gaf een extra rondje op de rotonde nabij Duinkerken. Tomtom nog niet helemaal opgefrist? Uiteindelijk was iedereen op tijd voor de boottrip van Duinkerken naar Dover. Aan boord zaten de eerste passagiers al snel aan de fish & chips en ook ons groepje begon al honger te krijgen. Eerst werd de Duty Free shop nog beoordeeld, maar de Whisky prijzen waren te hoog. Alleen Klaas heeft nog twee fl esjes wijn gescoord en Nancy heeft haar pincode gedeeld, daarna wilde ze alleen haar pasje niet afgeven! Erg flauw..... De overtocht met een goede windkracht 6 verliep voorspoedig, geen spugers gehad, en na een kleine 2½ uur konden we weer aan land, maar dan aan de linkerzijde van de weg! Bij de eerste rotonde ging het helaas al mis en reden we de verkeerde richting in - lees: wel op de goede weghelft - en moesten een rondje van de zaak doen. Wel een mooi uitzicht van Dover gehad met uitzicht op de kasteeltjes en de haven. Daarna de goede weg gevolgd langs de krijtrotsen van Dover, een erg mooi en ruw landschap wat uiteindelijk overgaat in een glooiend landschap met gele koolzaadvelden... Erg veel gele koolzaadvelden. Met de benzinemeter diep in het rood rolde de bus een tankstation binnen net voor Amesbury, de plaats van ons hotel. 

Een erg mooi oud hotel “George” in het oude dorp Amesbury - anno 1960! - was onze overnachtingsplaats. Helaas, wat de omgeving zo mooi maakte, werd door het diner verprutst. Halfgaar gekookte biefstuk, opgewarmde magnetronmaaltijden, niet echt smaakvol! Gelukkig was de pub met z´n vele biersoorten een uitstekend spoelmiddel. Tussendoor zijn we nog even naar Stonehenge geweest, de kring met grote stenen, die enkele eeuwen voor Christus is gebouwd. Deze stenen zijn indertijd uitgehouwen en getransporteerd over een afstand van 36 km naar een heuvel nabij Amesbury. Een indrukwekkend schouwspel in de avondzon wat van dichtbij nog indrukwekkender was. Helaas was dit privilege slechts voor een enkeling weggelegd, niet geheel legaal overigens!

Na dit avontuur ging de ene helft slapen, het was al 21.30 uur lokale tijd. De andere helft ging de andere Lagers in de Pub uittesten. Uit deze 2e helft viel na een goed uur weer een deel af (ook weer slapen) en hebben de drie musketiers (Leen is vervangen door Peter) nog een laatste afzakkertje gehaald in de inmiddels welbekende pub van “George”. Daar is de dag nog eens geëvalueerd en is ook het plan gesmeed om in het najaar de cursus driftduiken voor DTW te gaan organiseren.

Zaterdag 12 mei Amesbury-Mousehole

Vanochtend begon de dag met een strak blauwe lucht. Ad had het idee dat we nog op Nederlandse tijd leefden, en was dus al vanaf 6.15 druk bezig met scheren, douchen, internetten ed. en hij begreep niet dat wij (Klaas en Lex) nog lekker lagen te slapen...

Inmiddels is Ad ook bijgepraat over de juiste tijd en om ca. 8.00 uur was een ieder present aan het “English breakfast”. Bram was iets vertraagd, bij navraag toch ietwat teveel Lagers uitgetest. Gepakt en gezakt met vers heet water voor de koffi e voor onderweg, rijden we weg uit Amesbury om via een toeristische route via de kust van Cornwall aan te belanden in het farmhouse te Mousehole. Deze toeristische route liep wederom door het glooiende landschap zeer bekend van het “COW” watching (jammer dat Marrie er niet bij was), daarbij moest ook geconstateerd worden dat het “PIG” smelling niet van de lucht was.

Nabij de grotere plaats Plymouth is een brug gebouwd over de Tamar rivier. Dit is een zeer oude brug uit 1859 die ontworpen is door ingenieur Brunel. Een mooi stukje vakwerk, zeker als je bedenkt dat deze brug al 153 jaar oud is! Onder de brug is een mooie Engelse pub, duidelijk herkenbaar aan de op de gevel geschilderde vlag. Hier hebben we uiteraard weer een plaatselijke Lager getest, en Christel heeft wederom het gemeentepils uitgeprobeerd. Onder de brug waren verder een jachthaven, een mooi strand en wat lokale tentjes en dat met een heerlijk zonnetje om lekker van te genieten.

Na deze gezellige onderbreking moest er nog een klein stukje gereden worden en met chokotoff als brandstof ging dat als een speer, zo ook met Nancy die in de bolide van Klaas als een komeet voorbij vloog. Helaas was deze haastige spoed naar later blijkt weer onnodig. Met ons relaxte gangetje, waarbij we optimaal hebben genoten van de omgeving, kwamen we zelfs een half uur eerder aan dan onze kampleiding. Die daar zichtbaar moeite mee had, he Nancy!

Maar goed, de keuze van dit farmhouse was super. We hebben een super-de-luxe vakantiehuis wat van alle gemakken is voorzien. Iedereen heeft z’n stekkie en slaapkamer gevonden en met de koksploeg is een heerlijke macaronischotel voor het avondeten bereid. Het was zo goed, dat iedereen er stil van was en lekker zat te genieten. Voor en na het eten heeft de discussiërende kampleiding een aantal duikstekken onderzocht en een mooie baai uitgekozen voor de twee duiken van zondag. Een ander deel van het cluppie heeft een kleine wandeling in de mooie omgeving gemaakt. De avond wordt er UNO gespeeld en verder onder het genot van een whisky zwaar gepraat. ‘Trusten en tot morgen.

Cornwall zondag 13 mei, de eerste duikdag.

Het is zes uur in de ochtend en ik lig al klaar wakker, natuurlijk vol spanning, uitkijkend naar de eerste duikdag. Om half zeven ga ik na twintig keer draaien en woelen, toch maar het bed uit. Ofschoon het bed heerlijk warm was, gezien ik bijna al de dekens van mijn slaapmaatje te pakken had. Beneden kom ik Almar tegen, en samen gaan we aan de koffi e. Even later is ook Ad present die zich gelijk de keuken toegeëigend heeft. Als een ware Zweedse kok, heeft hij veel ruimte nodig en fl anst een heerlijk Engels ontbijt in elkaar.
Vergezeld door een heerlijk zonnetje begeven wij ons naar de eerste duikstek, Lamorna Cove. We maakten ons van te voren heel druk over de stroming, het getij en het moment van te water gaan. Maar volgens een ‘local’ is er geen stroming, wordt er vooral gedoken door beginnelingen en is dit de minst mooie duikstek in de omgeving. Volgens de kampleiding is dit allemaal de bedoeling, ze willen een stijgende lijn creëren.
Tijdens het omkleden en opbouwen van de duikspullen blijkt Lex sponsor te zijn van Jumbo. Geheel in de originele Jumbokleuren gekleed trekt hij alle aandacht. Afi jn, na wat hilariteit gaan we allemaal te water voor onze eerste duik. We zien onderwater onder andere lipvis, zeebaars, spinkrabben, pollak (witte koolvis), zeewier en heel veel kelp. En ja hoor, natuurlijk onze yellow tip giant Jumbo vis. Na onze eerste duik gaan Peter en ik wat cultuur snuiven, we willen Fish & Chips gaan eten, dit hoort er natuurlijk wel bij. We bekijken de menukaart, maar vol verontwaardiging ontdekken we dat er geen Fish & Chips op de kaart staat. Toch maar proberen, “heeft u Fish & Chips?” “Ja, hoor”, zegt de mevrouw achter de balie vol enthousiasme. “Wilt u gelijk al betalen?”. Ja hoor dat willen we wel. Ze pakt de kaart er bij om te kijken wat dit kost. (ik denk nog, dat staat er toch niet op????). Ze kijkt, kijkt en kijkt, maaarrr geen fi sh and chips. Ze gaat naar de keuken om zich te verzekeren, of ze dit nou eigenlijk wel hebben. Ja, hoor het kan wel, waarna ze de prijs een beetje voor ons inschat. Na nog even in de zon te hebben gezeten, gaan we voor de tweede duik. Op dezelfde plek weer te water. We zien weer ongeveer hetzelfde onderwaterleven. Alleen.... wat irritant! die yellow tip giant Jumbo vis blijft ons maar achtervolgen. gaan we links gaat jumbo links, gaan we rechts gaat Jumbo rechts, wij naar boven enz. enz... Daar word je toch wel een beetje nerveus van. Eenmaal uit het water, denken we weer aan het normale leven te kunnen deelnemen, zonder die donderse Jumbo vis. Maar nee hoor; staat er ineens, op het droge een eeeeenorme lipvis voor ons. We schrikken ons eerst helemaal kapot, dat was achteraf niet nodig geweest, want achter die enorme dikke lippen stond de rest van Nancy.

Nu nog de flessen vullen bij een 68-jarige Engelsman die behoorlijk van slag was, omdat een van ons zomaar zijn huis was ingelopen. Hij wilde niet vullen. Nadat Nancy haar charmes in de strijd had gegooid, was hij ineens tot alles bereid. Daarnaast had hij de meest fantastische sterke verhalen. Over afgeklapte kranen, om zich heen slaande slangen, gaten in het dak etc...

Daarna hadden we een barbeque, waarbij iedereen netjes aan de frisdrank zat; we zijn tenslotte duikers die zich strikt aan de regels houden. Na dit rokerige avondje barbequen gaat Nancy heerlijk uitgebreid in bad. Ze springt heerlijk van afstand in het zeer mooie authentieke vrijstaande bad, doet nog even de rug- en vlinderslag, waarna ze heerlijk wil gaan relaxen, Heeerlijk denkt ze, totdat..... Een luide schreeuw van beneden, “Nancy, waar ben je mee bezig?!”. Beneden liep het water met stralen door het plafond de zitruimte in. De mannen hebben er gauw wat schalen ondergezet en aangedweild om de schade zoveel mogelijk te beperken. Na al deze ontwikkelingen lekker gezellig op de bank hangen met elkaar. Alleen Ad nam dit iets te letterlijk, die zat al gauw te knikkenbollen. Binnen een mum van tijd viel hij in slaap. Nancy vond het wel leuk om hier wat van te fi lmen, waarmee de poppenkast begon. Letterlijk poppenkast, want Jim, onze huispop, vond het wel leuk om als achtergrond van slapie Ad te fungeren. en wat een lol had die Jim. Vooral om die glimmende bol van Ad. Al gauw kwam Rosie er ook bij, wat een gein hadden die twee achter Ad. Helaas kregen die twee aan het einde ruzie, ze sloegen elkaar de hersens in. Hopelijk leven ze toch nog lang en gelukkig samen in dit huis te Cornwall. Aan ieder verhaal komt een einde zo ook aan deze. Tot morgen en slaap lekker.
14 mei tweede duikdag: Porth Gwarra
’s Morgens is het behoorlijk koud. Maarten heeft in de speelkamer geslapen omdat iemand ’s nachts in zijn slaapkamer een houtzagerij was begonnen. Het ontbijt was weer prima verzorgd met traditioneel veel eieren en spek. Mede daardoor iss iedereen weer goed op krachten gekomen.

De bedoeling was om naar Prussia Cove te gaan, maar helaas, het regende, regende en regende. Prussia Cove is een lastige duikstek. Je parkeert ergens op een klein parkeerterrein, loopt vervolgens langs een pad naar beneden waarna het pad overgaat in een kleiachtig spoor, en dat weer transformeert in een steil bergpad met glibberige stenen. Niet handig als het regent. Maar gelukkig had de kampleiding een alternatief. Sennen Cove. Op weg daar naartoe ging het al fout. Lex z’n TomTom dacht dat hij een 4WD had en stuurde hem tweemaal het weiland in. De anderen volgden andere routes en zo raakten we elkaar al snel kwijt. Maarten was de dag daarvoor tijdens een fabelachtige sprong bij een andere duikstek zijn portefeuille kwijt geraakt en besloot deze eerst op te duiken. Kortom, verwarring alom. Bij Sennen Cove kwamen enkele teamgenoten elkaar weer tegen en ook daar bleek het ook slecht duiken te zijn. De wind stond pal op de kust en torenhoge golven maakte het te water gaan onmogelijk. Een nieuwe duikstek werd voorgesteld, Port Gwarra. Dus op weg daar naartoe. Dat bleek een natuurlijke steile boothelling te zijn van circa 100 meter met gelukkig een alternatief pad via een grot. Ondanks de regen besloten de meesten te gaan duiken, ik echter niet dus hoe het onderwater was kan ik helaas niet uit eigen ervaring vertellen. Maar de anderen kwamen tevreden het water uit. Op de duikstek bevond zich een klein Engels eettentje waar je Engelse pasteitjes en Engelse cake kon krijgen. Mede dankzij Anna en Nancy was de brave man snel uitverkocht en wij allen een kilo zwaarder. Na een tweede duik op dezelfde plek splitste de ploeg zich, een deel ging de fl essen vullen en een ander deel boodschappen halen. Bij het fl essen vullen bood iemand de fl essenvuller een Chocotoff aan. Helemaal fout, de man vloog naar achteren en later bleek zijn vulling in de Chocotoff vast te zitten (of andersom). Bram, Henk en Lex verzorgden het avondeten, en dat werd nassi met kipsate. Een herhaling van Denemarken en net als toen smaakte het weer zo goed, dat we dit keer compleet vergaten het toetje te eten.

’s Avonds hebben we nog even de poppenvoorstelling van de avond daarvoor bekeken met Ad als stille (slapende) deelnemer, en zijn we vervolgens naar bed gegaan om krachten op te doen voor een nieuwe dag.

15 mei derde duikdag: Prussia Cove

Om 7.30 aan het ontbijt verzorgd door Lex en Henk . We gaan vandaag duiken bij Prussia Cove! Wat bleek, deze duik had een aparte voorbereiding: De duikfl essen en lood en wat rugtassen in de auto van Lex en Bram, de rest omkleden bij de auto en naar beneden lopen. Daar de fl es en lood meenemen voor een verdere afdaling over 29 treden en over wat stenen op weg naar het grindstrand en dan weer naar boven om de rest van de spullen op te halen. Iedereen nam wel wat mee naar beneden. Toen alles beneden was hebben we eerst een half uur niks gedaan om uit te rusten van de grote inspanning.

Tot zover deel 1 van dit verslag. In de volgende Volgboei lezen jullie het tweede deel van deze reis!
Last Update: General update: 21-10-2017 07:20

Vereniging Duikopleidingen Trainingen Foto en video Contact
Activiteitencommissie 1*,  2*,  3*
Schema jeugdtrainingen Foto's Nederland Sitemap
  specialisaties Schema volwassentrainingen Foto's buitenland  
      Video's  

Copyright © 2017 Duikteam Woerden. Deze website is gebouwd door Gert Eggink en ontworpen door Gert Eggink & Lex Reichenfeld.
Overname van teksten, afbeeldingen en foto's van deze website is niet toegestaan zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van het bestuur van DTW.