Midden in de Indische Oceaan, een prachtig land bestaande uit bijna 1200 tropische koraaleilanden waarvan er zo’n 200 bewoond zijn. Al deze eilanden maken een onderdeel uit van een tiental atollen. Voor ons de juiste omgeving om tussendoor te varen en de mooiste duiken te maken.
Met twee auto’s vol vertrokken we uit Woerden naar Dusseldorf, vliegen naar de hoofdstad Male met een kleine tussenstop in Dubai. Toen de daling werd ingezet om te landen op Hulhule Airport drukten we onze neuzen plat tegen de kleine vliegtuigraampjes:
wat een uitzicht op een aantal eilanden met prachtige koraalriffen! Meer dan 200 soorten koraal, en die riffen bestaan uit een ongeëvenaard onderwaterleven. Dit moet wel een duikparadijs zijn.
Liveaboard
Een liveaboard is in mijn ogen de beste duikreis die je in een land met zoveel eilanden kunt maken. Lekker lui relaxen terwijl je de mooiste duikstekken aandoet. Aangekomen op de duikplaats stap je vanaf het schip op de dhoni die je op de duikplek dropt.
Dhoni
Een dhoni is een bijboot waarvan je de duiken maakt. Alle flessen worden op de dhoni gevuld en na de duik laat je de duikuitrusting op de dhoni achter. Geen gesjouw met flessen en je duikuitrusting, alles staat al voor je klaar om de duik te maken.
Het onderwaterleven
Als verwende duikers zijn we natuurlijk wel wat gewend maar er blijven altijd wel dingen op je verlanglijstje staan die je nog graag zou willen zien. Het onderwaterleven op de Malediven heeft deze lijst flink doen slinken. In één duik zie je zoveel dat het bijna niet te bevatten is. De mooiste koraalsoorten en zwemmende levensvormen van minuscuul klein tot immens groot.
Duiken
De eerste duiken op dag één waren direct al onvergetelijk. Whitetips, reefsharks, napoleonfish, diverse koraalsoorten te veel om op te noemen. De duikvakantie leek nu al een succes. De tweede dag van de vakantie ging het echter mis.
Napoleonfish
Pech onderweg
In de nacht voeren we naar het Ari Atol om daar onze duiksafari voort te zetten. Door ‘s nachts te varen winnen we veel tijd, wat voor een vakantie van één week erg belangrijk is. Om een uur of vier schrik ik wakker. Een gerommel en luid gekraak hebben me ruw uit mijn slaap gewekt. Eenmaal wakker weet ik niet goed wat er aan de hand is. Ik realiseer me dat ik op vakantie ben en dan slaap ik altijd wat minder goed. Plotseling vliegt mijn hutdeur echter open en een paniekerige stem schreeuwt: ‘Jos, Jos , wakker worden, we zijn op een rif gelopen!’ Op dat moment schiet er van alles door je hoofd; op een rif gelopen? Dat gebeurt toch alleen in een film of in een spannend boek. 
Vastgelopen op het rif
Aan dek gekomen zag ik helaas dat het waar was. De boot helde al gevaarlijk over en dan moest het nog eb gaan worden. Met de dhoni probeerde de bemanning het schip vlot te trekken. Het mocht niet baten, we zaten te vast op het rif en door het gesjor aan het schip werd de schade aan het schip alsmaar groter.
Omdat het schip steeds schever ging liggen werd het te gevaarlijk, alle 20 passagiers moesten van boord.
Ik rende naar mijn hut pakte mijn portemonnee, paspoort en dacht nog aan mijn camera, er was geen tijd om verder iets mee te nemen. We werden naar een eiland gebracht waar goed voor ons werd gezorgd; een stevig ontbijt deed ons van de schrik bekomen.
Snorkelen
Na een wandeling over het eiland werden we door de dhoni opgehaald. De bemanning was niet erg spraakzaam, alles zou wel goed komen en ze waren daar erg druk mee. Met de dhoni zijn we naar Mantapoint gegaan om met manta’s te snorkelen.
Manta
Wat een ervaring! Zulke enorme imposante dieren die laag over je heen scheren. Een stuk of acht manta’s die zich eens lekker lieten verwennen door de poetsvisjes. Ze hadden helemaal geen last van ons en negeerden ons totaal. Ze waren zo dichtbij dat je ze zelfs aan kon raken.
Na deze mooie snorkelervaring zijn we, met de dhoni, naar een ander eiland gevaren waar wederom goed voor ons gezorgd werd. Het was een luxe resort op een ‘bounty-eiland’. Helaas konden we hier niet blijven omdat het resort volgeboekt was, dus moesten we terug naar de boot.
Averij
Eindelijk kregen we wat informatie omtrent de averij. De boot was inmiddels losgetrokken van het rif. Het bleek een houten boot te zijn en er zat een gat in de bodem. Met man en macht werd er aan gewerkt om de boot boven water te houden. Alles werd in het werk gesteld om het binnenkomende water terug in zee te pompen. Doordat zoveel energie werd verbruikt, om het schip drijvende te houden, deed de airco het niet meer en was douchen een probleem geworden. We kregen de keus om met alle gebreken en ongemakken aan boord te blijven of terug te gaan naar het eiland Male en daar in een hotel te verblijven. Na wat overleg tussen vijf nationaliteiten is besloten om op het schip te blijven en gewoon door te duiken. We kregen de garantie (voor wat dat waard was) dat het schip niet zou zinken. Geen airco en maar één keer per dag douchen namen we op de koop toe. De rest van de duikvakantie verliep vrijwel vlekkeloos. Van de 19 geplande duiken hebben we er uiteindelijk 15 gemaakt en veel gezien, veel schildpadden, soms wel drie à vier in één duik, octopussen, adelaarsroggen, verschillende soorten anemoonvisjes, batfisch, scholen barracuda’s, frogfisch en natuurlijk de haaien en manta’s. De dolfijnen die voor de boot zwemmen en omhoog springen waren ook onvergetelijk.
Compensatie
Ter compensatie voor het ongemak tijdens de reis werd ons aangeboden om een week gratis terug te komen. Eén week opnieuw naar de Malediven binnen 18 maanden waarbij we alleen de vliegreis zouden betalen was voor mij een aanbod waar ik niet lang over hoefde na te denken! Dus na de 15 onvergetelijk duiken in maart gingen we, in een iets gewijzigd gezelschap, in november wederom naar de Malediven om er nog eens 20 duiken erbij te maken. Teruggekomen bleek dat alleen de kok en één divemaster nog over waren van de oorspronkelijke bemanning.
Manta’s en whaleshark
Het was een fantastische week en we konden het zeer goed vinden met de bemanning. We mochten onze wensen kenbaar maken en zij gingen dan proberen om dat te verwezenlijken. Omdat we met een iets ander gezelschap waren wilde we graag de manta’s zien. Twee van ons, die er de vorige keer niet bij waren, hadden ze nog nooit gezien. Haaien en schildpadden kwam je bij iedere duik wel tegen. En nu we toch mochten kiezen zou een whaleshark onze stoutste dromen waar kunnen maken. Garantie kunnen ze je natuurlijk nooit geven maar de manta’s waren geen probleem. Deze keer bij Lankan Finolm op een diepte van ruim 22 meter hebben we met de manta’s gedoken.
Manta
Na vele vaaruurtjes en verwoede pogingen hadden we bij Manmigili Conera eindelijk beet. Er is een walvishaai gespot dus snel op de dhoni. Iedereen was wild enthousiast en zelfs de kok was, met kleren en al, overboord gesprongen. Een heuse walvishaai van een meter of 7 á 8 lang. Deze jongens kunnen 15 meter lang worden dus dit was maar een kleintje.
Als je naast zo’n grote walvishaai zwemt dan vergeet je dat het nog maar een jonkie is. Enorm groot en rustig zwemmend, ons totaal negerend maakte hij een grote bocht.
Walvishaai
Dat rustig zwemmend viel erg tegen, het was moeilijk om deze jongen bij te zwemmen. Het geluk was dat hij door de draai nog een keer langs kwam. Dit was wederom snorkelen en ik heb nog nooit zoveel water binnengekregen. Het kon me ook niet schelen want dit overtrof alles. Ik wilde zo lang mogelijk van dit moment genieten en zoveel mogelijk foto’s maken.
Afscheid
Aan alles komt een eind zo ook aan onze onvergetelijke duikvakantie. De laatste avond heeft de bemanning nog een verrassing voor ons in petto. Een barbecue op een onbewoond eiland. In de verte zagen we dat het strand groots verlicht was met fakkels en kaarsen. Men had in het zand een walvishaai nagemaakt waar we ons eten op geserveerd kregen. Zeer mooi en erg creatief was deze walvishaai, bijna net zo echt en net zo groot als die we gezien hebben.
Walvishaai van zand
De Malediven, onvergetelijk!